Eten met kinderen in Sagres: openingstijden, halve porties en het mandje dat ongevraagd komt

Het dorp heeft geen boulevard met ijskraampjes en geen restaurantstraat. Er is een handvol tentjes langs de hoofdstraat, een paar bij de haven en twee supermarkten. Dat is ruim voldoende – als je van tevoren drie dingen weet die op geen enkele kaart staan.

De openingstijden zijn het eerste probleem

Portugal eet laat ‘s avonds. Wie om 18 uur met hongerige kinderen voor een deur staat, staat vaak voor een gesloten deur. De keukens komen ‘s avonds pas op gang, niet vroeg in de middag, en in een dorp met weinig tentjes is er geen alternatief om de hoek.

Het betrouwbare gat is de middag. Tussen ongeveer twaalf en drie is er open, het is er rustiger, en de dagschotel is de goedkoopste warme maaltijd die je hier krijgt. Met kinderen is dat de rustigere hoofdmaaltijd – ‘s avonds volstaan dan brood, fruit en kaas op het balkon.

Willen jullie ‘s avonds uit eten, plan dan het vroege begin van de avond en niet het kinderdagverblijf-ritme van thuis. En bel van tevoren als het een bepaalde tent moet zijn: in Sagres zijn de zaken klein, en in augustus zijn ze vol.

Meia dose – de regel die een gezinsvakantie merkbaar goedkoper maakt

Dat is het nuttigste Portugese woord voor ouders. Veel gerechten kun je bestellen als meia dose, als halve portie. Die kost iets meer dan de helft, maar is duidelijk kleiner dan de hele – en een hele portie is in Portugal van oudsher berekend op twee eters.

In de praktijk betekent dat: voor twee volwassenen en twee jongere kinderen zijn zelden vier hoofdgerechten nodig. Twee hele porties en een extra bord zijn vaak al meer dan de tafel aankan. Om een leeg bord vragen om te verdelen is heel gewoon en verrast niemand.

Wat je anders overkomt, kent iedereen die hier voor het eerst was: het eten komt, het is dubbel zoveel als verwacht, de helft blijft staan, en de rekening is toch een rekening voor vier.

Het mandje dat ongevraagd komt

Brood, olijven, soms kaas, sardinepasta of kleine krabbetjes belanden op tafel zonder dat iemand ze besteld heeft. Dat is de couvert, en het is geen attentie van het huis. Wie ervan eet, betaalt ervoor – ook als alleen een kind een stukje brood heeft gepakt.

Dat is volkomen legaal en al lang geregeld: de prijzen moeten vermeld staan, en je moet erover geïnformeerd worden. Toch is het de meest voorkomende reden waarom de rekening hoger uitvalt dan gedacht. Je mag het mandje weigeren voordat iemand ernaar grijpt – een vriendelijk hoofdschudden volstaat, niemand neemt het je kwalijk.

Met kinderen loont het om dat meteen bij het gaan zitten te beslissen. Een kind van vier vraagt niet of het brood iets kost.

Wat kinderen hier echt eten

Gegrilde kip met friet vind je bijna overal en werkt bij de meeste kinderen. Rijstgerechten, pasta en soep – de dikke groentesoep is in Portugal standaard en voor jonge kinderen vaak het beste op de kaart – ook.

Het lastige onderdeel is uitgerekend waar het dorp om bekendstaat: hele vis, met graten. Een vissersdorp grilt hele vissen, en dat is voor kinderen tot een jaar of acht een tijdrovende zaak, waarbij een van de volwassenen twintig minuten graten zit te zoeken in plaats van zelf te eten. Wie vis zonder gedoe wil, vraagt naar filet.

En een waarschuwing die geld bespaart: percebes, de zeepokken, zijn de specialiteit van precies deze kust – ze worden hier op de rotsen geoogst en staan op veel kaarten. Ze worden per gewicht verkocht, niet als portie, en ze zijn duur. Vraagt iemand hoeveel gram het mogen zijn, dan is dat het moment om naar de kiloprijs te vragen. Niet later. Hetzelfde geldt voor schaal- en schelpdierschotels en krab. Wat een vakantiedag hier verder kost, staat in Wat kost een week Sagres met kinderen.

Kinderstoel, luiers verschonen, geduld

Kinderen zijn welkom in Portugese eetgelegenheden, en niemand kijkt raar op als het luidruchtig wordt. Dat is het prettige deel.

Het onprettige: een kinderstoel is in kleine zaken niet vanzelfsprekend. Vraag ernaar voordat je gaat zitten, niet erna. Een verschoontafel is nog zeldzamer – wie met een baby op pad is, regelt dat via de accommodatie of de auto, niet via het restaurant. Meer daarover staat in Sagres met baby.

En de rekening komt in Portugal pas als je erom vraagt. Ze wordt niet gebracht om de tafel vrij te maken. Met moe geworden kinderen betekent dat: op tijd vragen.

De pauze aan het strand – en waar die er niet is

Dat is het punt waarop de vier stranden van Sagres duidelijk van elkaar verschillen.

Bij Praia da Mareta, onder het dorp, zijn er tentjes vlak aan het strand. Dat is het strand voor de dag waarop niemand zin heeft in voorbereiding.

Bij Praia do Martinhal in de Baía da Baleeira ligt de parkeerplaats vlak achter het strand, de weg van auto naar handdoek is kort. Voor gezinnen met een koeltas is dat het meest praktische van de vier – meer daarover in Kindvriendelijke stranden in Sagres.

Bij Praia do Tonel en Praia do Beliche moet je er niet op rekenen dat er op het strand iets te koop is. Bij Tonel is de parkeerplaats direct aan het strand klein; de grote ligt bij de vesting, zo’n 300 meter verderop. Naar Beliche loop je een lange trap af – wat je beneden nodig hebt, draag je naar beneden en de lege verpakking weer naar boven.

Bij Cabo de São Vicente zijn er bij de parkeerplaats toiletten tegen een kleine vergoeding, zo’n 0,60 €, en een kraampje. Beide hebben openingstijden, het terrein zelf niet. Wie er is voor de zonsondergang moet er niet op rekenen daar nog iets te kunnen kopen, en neemt water en avondeten mee. Dat geldt ook voor de begeleide tochten die daar eindigen – zie Halve dag in plaats van hele dag.

Zelf boodschappen doen

Twee supermarkten dekken de dagelijkse behoefte: brood, melk, fruit, pasta, luiers. Wat ze niet hebben, hebben ze niet – een dorpsassortiment is een dorpsassortiment. Voor de grote weekboodschappen rijden de meesten naar Vila do Bispo, zo’n acht kilometer, of meteen naar Lagos.

De vissershaven is geen markt voor particulieren, maar wel een goed programmaonderdeel: als de boten binnenkomen, is het er drukker dan in welk museum in de omgeving dan ook. Wat er verder nog in het dorp te zien is, staat in Bezienswaardigheden in Sagres.

En als jullie buiten het seizoen komen

Dan verschuift alles. Sagres leeft van de zomer, en in de winter hangt er bij veel deuren gewoon Fechado. Er blijft genoeg open om je te verzadigen, maar de keuze krimpt flink, en sommige zaken sluiten wekenlang.

Wie in november, december of januari komt, kan dus beter een accommodatie met keuken hebben en er niet van uitgaan dat er om zeven uur ‘s avonds drie tentjes ter keuze staan. Wat je op zo’n dag verder met kinderen kunt doen, staat in Sagres met kinderen bij regen.

Meer artikelen vind je bij de reistips en de boekbare uitstapjes bij excursies in Sagres.